Krawężnik samokotwiący (KRAWĘŻNIK AR®)

Firma P.O.G. „KAMPEX” Majstrzyk i Spółka funkcjonuje zgodnie z długoterminową strategią współpracy z partnerami handlowymi, której fundamentem jest współdziałanie w oparciu o unikalne produkty, pozwalające na zdobycie przewagi konkurencyjnej naszym partnerom handlowym w budownictwie drogowym i ogólnym.

Krawężnik mostowy samokotwiący (Krawężnik AR®jest produktem, który pozwala naszym partnerom handlowym:

  • przewodzić na nasyconym obecnie rynku budownictwa drogowego;
  • realizować inwestycje w oparciu o efektywną innowację.

Krawężnik AR® jest produktem, którego produkcja została przetestowana w naszym przedsiębiorstwie a sam krawężnik został poddany badaniom w Instytucie Budowy Dróg i Mostów – posiada jego rekomendację i aprobatę techniczną.

Krawężnik samokotwiący (KRAWĘŻNIK AR®) jest produktem zastrzeżonym wspólnotowym wzorem użytkowym w Urzędzie Patentowym RP oraz Urzędzie ds. Harmonizacji rynku wewnętrznego – nr 001654328. Wyłącznym upoważnionym do korzystania z powyższego uprawnienia jest firma DrenKar a wyłącznym certyfikowanym producentem jest firma P.O.G. „KAMPEX” Majstrzyk i Spółka.

KRAWĘŻNIK AR® – krawężnik samokotwiący posiada na całej długości tylnej ściany, w połowie wysokości, bruzdę o przekroju trapezowym, która poprzez wypełnienie jej przez beton, tworzy rodzaj zaczepu, stanowiący zakotwienie krawężnika.

ZALETY krawężnika samokotwiącego AR:

Trwalsze połączenie krawężnika z chodnikiem
Wycięta w jego tylnej ścianie bruzda tworzy bardziej wytrzymałe połączenie z betonem chodnika w porównaniu ze standardowym.
Szybki montaż
Brak konieczności wklejania metalowych kotew generuje oszczędność czasu
Brak widocznej korozji
Brak metalowych kotew w krawężniku wyklucza pojawienie się rdzy na skutek ich korozji –estetyka produktu pozostaje nienaruszona

Szczegółowy opis:

  • Bitumiczna nawierzchnia na drogowym obiekcie mostowym zgodnie z przepisami powinna być ograniczona z dwóch stron krawężnikami kamiennymi rodzaju „A” o wymiarach przekroju 20×20 cm lub 20x18cm, klasy I wg PN-B-11213. Krawężnik jako element wyposażenia obiektu mostowego ustawiany jest ponad hydroizolacją, która chroni elementy konstrukcyjne obiektu przed niszczeniem przez wody opadowe. Krawężnik należy ustawiać na zaprawie niskoskurczowej o spoiwie cementowym. To słabe zespolenie podatne jest na zerwanie wskutek drgań i ugięć ustroju niosącego wywołanego obciążeniami eksploatacyjnymi, dlatego na styku betonu kapy chodnikowej i kamiennego krawężnika najczęściej dość szybko tworzy się szczelina. W celu zapobieżenia powiększaniu się tej szczeliny stosuje się obecnie rozwiązanie polegające na zakotwieniu poszczególnych odcinków krawężnika do betonu płyty chodnika za pomocą dwóch stalowych prętów osadzonych wcześniej na specjalny klej w wywierconych w kamieniu odpowiednich otworach. Jest to rozwiązanie dość skuteczne, jednak pracochłonne i kosztowne.
  • W podbudowie należy wykonać pod krawężnikami przejścia (kanaliki), aby umożliwić swobodny odpływ wody po hydroizolacji ze strefy zakrawężnikowej. W celu ułatwienia odprowadzania wody w kanaliku umieszczamy dodatkowo pasek geowłókniny filtracyjnej lub dren prefabrykowany.
  • Styk krawężnika z nawierzchnią, na poziomie warstwy ścieralnej, uszczelniamy przy użyciu kitu asfaltowo-kauczukowego, stosowanego na zimno. Przyklejamy go do krawężnika po odpowiednim oczyszczeniu i zagruntowaniu jego powierzchni. Kit w formie profilowanych taśm o odpowiedniej szerokości i grubości (5-10 mm) cechuje się bardzo dobrą przyczepnością do uszczelnianych elementów (betonowych, kamiennych i bitumicznych) zwłaszcza po podgrzaniu go przez zagęszczaną gorącą masę bitumiczną.
  • Ważne jest, by pomyśleć o ustawieniu kolejnych elementów krawężnika z zachowaniem odstępu 4-6 mm – umożliwi to łatwe wprowadzenie do szczeliny styku materiału elastycznego. Można tu użyć jednoskładnikowego kitu poliuretanowego, przechodzącego w procesie sieciowania do postaci elastycznej gumy (lub innego materiału o podobnych właściwościach). Materiał taki powinien być odporny na działanie wody, rozcieńczonych soli, kwasów i zasad, a także paliw i smarów. Musi również zachowywać elastyczność w szerokim zakresie temperatur (w tym ujemnych do -300 stopni Celsjusza) , cechować się odpornością na starzenie w trudnych warunkach eksploatacji, a także wykazywać się bardzo dobrą przyczepnością do betonu i kamienia przy zastosowaniu odpowiednich środków gruntujących. Nie musimy wypełniać materiałem całej przestrzeni między elementami krawężnika, wystarczy, że wprowadzimy go na głębokość 10-15 mm. Warto jednak umieścić ogranicznik na odpowiedniej głębokości, na całym obwodzie szczeliny, by upewnić się, że materiał uszczelniający został umieszczony w odpowiednim miejscu (taki ogranicznik może być wykonany np. ze sznura konopnego lub uszczelki z elastycznej pianki poliuretanowej/miękkiej gumy). W szczelinie od strony chodnika ogranicznik spełni już rolę uszczelnienia, gdyż w tym miejscu ma on jedynie nie dopuścić do wpłynięcia betonu w trakcie wykonywania kapy chodnikowej.
  • Ten minimalny odstęp 4-6 mm między elementami krawężnika jest niezbędny dla prawidłowego wykonania uszczelnienia. Przed wprowadzeniem materiału uszczelniającego musimy również pamiętać o oczyszczeniu i odtłuszczeniu, czy wręcz zagruntowaniu powierzchni bocznych szczeliny dla uzyskania odpowiedniej przyczepności. Jeśli nie zachowamy odstępu, zamiast uszczelnienia styku uzyskamy tylko płytką fugę, narażoną na szybkie wypadnięcie.
  • Gwarancję na prawidłowe wykonanie styku daje zastosowanie USZCZELKI R firmy Drenkar , właściwie wyprofilowanej i przymocowanej specjalnym klejem do kartonowego szablonu o kształcie odpowiadającym przekrojowi typowego krawężnika 20x20cm lub 20x18cm. Użyta w tym wyrobie wysokiej jakości uszczelka o przekroju 10×4 lub 10×6 mm wykonana jest z gumy komórkowej EPDM w wersji samoprzylepnej. Jej warstwa lepiąca jest wzmocniona siatką z włókien szklanych i ochraniana paskiem papierowym pokrytym silikonem.
  • W celu naklejenia USZCZELKI R należy usunąć z niej pasek ochronny, a następnie przystawić kartonik do uprzednio oczyszczonego oraz zagruntowanego czoła krawężnika i dokładnie docisnąć. Specjalny klej użyty do mocowanie uszczelki na kartoniku pozwala na jego łatwe usunięcie. Naniesiona w ten sposób na krawężnik uszczelka zapewnia wymagany odstęp i spełnia rolę ogranicznika. W pozostałą wolną część przestrzeni szczeliny należy zaaplikować masę uszczelniającą. Dzięki użyciu tego wyrobu niezbędne czynności stają się proste i gwarantują uzyskanie właściwego efektu.
  • Użyta do produkcji USZCZELKI R uszczelka samoprzylepna doskonale może być wykorzystana do wykonania uszczelnienia podłużnego styku krawężnika z betonem kapy chodnikowej. W tym celu należy przykleić uszczelkę wzdłuż górnej krawędzi tylnej powierzchni krawężnika, a po związaniu betonu kapy uszczelkę usunąć. Siatka z włókna szklanego wzmacniająca warstwę lepiącą oraz gładka powierzchnia gumy komórkowej, z której wykonana jest uszczelka pozwalają na jej łatwe wyrywanie w całości. Wytworzoną w ten sposób szczelinę należy wypełnić elastyczną masą uszczelniającą podobnie jak szczelinę między krawężnikami. W trakcie wykonywania na powierzchni kapy chodnikowej cienkowarstwowej izolacjo-nawierzchni np. z żywic epoksydowych, warstwę tę nad uszczelnieniem styku należy zazbroić paskiem siatki z włókien szklanych szerokości 50 mm i wprowadzić 60÷70 mm na górną powierzchnię krawężnika samokotwiącego – KRAWĘŻNIKA AR
  • Zastosowanie przedstawionego wyżej rozwiązania technologicznego ułatwi w znaczny sposób prawidłowe wykonanie tego elementu robót, uprości czynności i nie spowoduje wbrew pozorom zwiększenia nakładów finansowych.